| |
 |
 Gerard Reve
Kunst | nieuws
|
12 April 2006 | 08:13:15
 |
Gerard Reve
Gerard (Kornelis van het) Reve (1923-2006) was een romantisch decadent schrijver over God, Liefde en de Dood. Hij debuteerde in 1946 met het verhaal 'De ondergang van de familie Boslowits' in het tijdschrift Criterium. Op 1 november 1947 verscheen zijn eerste roman 'De Avonden'. Het boek beschrijft de laatste tien dagen van 1946 in het leven van Frits van Egters. In 1949 publiceerde hij 'Werther Nieland', een boek waarin de schrijver zijn communistische jeugd verwerkte.
In 1951 besloot een jury Reves inzending 'Melancholia' voor te dragen voor bekroning met een reisbeurs. Aanvankelijk stemde het ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschap daarmee in, maar de staatssecretaris kwam daarvan terug wegens een masturbatiescène in het verhaal. Uit protest kondigde Reve aan voortaan in het engels te schrijven. Hij vestigde zich in Groot-Brittannië en werkte onder meer als hulpverpleger in een neurologisch ziekenhuis in Londen. In 1956 werd 'The acrobat and Other Stories' gepubliceerd (in 1963 door zijn ex-vrouw Hanny Michaelis vertaald als 'Vier wintervertellingen').
Gerard Reve was redacteur van het literaire blad Tirade en medewerker van Dialoog (tijdschrift voor homofilie en maatschappij). Hij publiceerde in die bladen zeer persoonlijke, intieme reisbrieven. Een brief in Dialoog leidde tot vragen in het parlement en een aanklacht wegens godslastering (het Ezelsproces). Hij beschreef hoe hij met God die als ezel op aarde terugkeert, de liefde bedreef. In 1968 volgde een definitieve vrijspraak door de Hoge Raad.
In de brievenboeken 'Op Weg naar het Einde' (1963) en 'Nader tot U' (1966) kwam hij uit voor zijn homoseksualiteit en etaleerde hij zijn religieuze visie. Gerard Reve streed voor de vrijheid van de homoseksuele liefde. Hij was een der eersten die openlijk uitkwam voor zijn homoseksualiteit.
'Waar was de Meedogenloze Jongen op dit ogenblik? Ik bleef staan. Opeens zag ik hem liggen, en dat was het wonderlijke: in een kleine kaki tent, in de tuin van zijn paleis. Ik zag verder niemand. Eén van de helften van de voorhang van het tentje was opgeslagen, en daardoor kwam het, dat ik hem duidelijk kon zien liggen, in zijn deken gerold, op het grondzeiltje, en zonder matras. Er was een teer roerloos licht van een stormlampje, dat heel laag brandde. Eén van zijn armen was bloot, en zijn hoofd was iets opzij gezakt, half weggegleden van de opgerolde trui die hem tot kussen diende. Zijn wimpers waren neergeslagen en hij sliep, zijn mond iets geopend. Wat kon het betekenen, dat hij, de Meedogenloze Jongen, nu zelf even weerloos was als iedere jongen die hij onderwierp en bezat?' (uit Nader tot U)
In 1966 trad hij toe tot de rooms-katholieke kerk. In hetzelfde jaar trouwde hij met Willem Bruno van Albada (Teigetje). De tv-uitzending van dit huwelijk was een spraakmakende show. Reve kreeg in 1969 de PC Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre. Bij de uitreiking kuste hij minister Marga Klompé, wat sommigen hem zeer kwalijk namen. De huldiging in de Vondelkerk in Amsterdam werd rechtstreeks op televisie uitgezonden. De Zangeres Zonder Naam trad op bij deze plechtigheid.
LEVE ONZE MARINE
Per trein op weg naar huis, zoek ik vergetelheid in bier,
maar kan, wat komen moet, niet meer bezweren:
reeds na twee haltes stapt hij in, tenger matroos, met stoute billen,
verlegen maar brutaal. Met oortjes. Donkerblond.
Wanneer ik ooit nog rijk word gaat hij elke dag
met mij de stad in om van mij te drinken wat hij wil:
'dit is mijn bloed'.
En elke mooie hoer die hij wil hebben wordt door mij betaald:
'dit is mijn lichaam'.
Ik zou zo graag erbij zijn, schat, maar niet als jij je schaamt:
dan hoeft het niet, en zal ik je nooit zien,
verborgen naakt in trui en broek, verheven ruiter,
aanbeden Dier, lief Broertje van me.
Gerard Reve (uit Verzamelde gedichten)
Ook in de jaren daarna verscheen hij graag op tv, niet zelden om te provoceren. De publiciteit was goed voor de verkoop van zijn boeken ('een schrijver heeft een winkel'). In 1981 werd 'De vierde man' wegens de seksuele passages geweigerd als boekenweekgeschenk. De verfilming door Paul Verhoeven in 1983 was een groot succes.
‘De blik uit zijn onbevreesde ogen onder het gul over zijn voorhoofd welvende, donkerblonde haar scheen Speerman uit te dagen zich zijn lichaam naakt voor te stellen. Een enkel ogenblik waren de kleren van de jongen als doorzichtig glas, en zag Speerman duidelijk diens stoutmoedig buiten zijn lichaamsprofiel tredende, donkere geslacht.’
(uit De stille vriend)
De humor van Reve is verbonden met een ernstig mededogen. In de roman 'Bezorgde ouders' vertelt hij over katholieke dieren, jongens en het Rijk Gods. Hugo Treger vindt een reusachtige teddybeer die op zijn rug op het deksel van een vuilnisvat was nedergevlijd. 'Arm dier,' mompelde hij, want opeens overviel hem weder een deernis met de gehele schepping, 'maar als er een jongen is die echt van jou houdt en die jou wil verlossen, dan ben je vrij.' Het beest wordt meegesjouwd en naar een rustig schaduwrijk plekje in een kapel gebracht.
'De waarheid van het dictum, volgens hetwelk elk dier na de paring bedroefd is, had ik bij al mijn daden van ontucht als onaanvechtbaar ervaren, maar thans, terwijl ik, bovenop Otto liggend, zijn lichaam in de liefdesgreep omstrengeld bleef houden, en mij, met mijn gehele jachthoorn nog steeds in zijn warme vossenhol bevond, gevoelde ik niet de gewone afkeer, noch het verlangen mij zo spoedig mogelijk van de aanraking van zijn huid en van zijn gezelschap, als van een bezoedeling, te ontdoen.' (uit Moeder en zoon)
'Een foto van hem bemachtigen door er gewoon om te vragen, hoe zoude dat gewaardeerd worden? Een mooie foto en liefst, als het kon, bij het voetballen, of met alleen een nat zwembroekje aan tussen strandvogels. Dus niet aan een tafel zittend voor een schaakbord met alleen zijn geklede bovenlichaam zichtbaar, want daar had ik niet veel aan, al kon ik het ontbrekende gedeelte wel voor mijn geestesoog oproepen.' (uit Het boek van violet en dood)
Bij zijn 75ste verjaardag werd Reve bevorderd tot Commandeur in de Orde van Oranje Nassau. In 2001 werd hem de driejaarlijkse Prijs der Nederlandse Letteren toegekend.
Olaf Korder
http://www.olafkorder.net
|

|
|
|
|
 |
 |
 de dichter
gedichten
|
24 Februari 2006 | 14:27:16
 |
de dichter
hij wil mooie verzen schrijven
over de stem, de frisse lach
de huid, het haar, de oogopslag
de kracht van jonge mannenlijven
zijn zinnen vormen geen sonnet
hij vindt helaas de woorden niet
de toon niet voor een liefdeslied
hij is te moe, hij gaat naar bed
hij hunkert naar een echte maat
een levensvriend, een kameraad
die hem weer kracht en vreugde geeft
zijn lichaam kust en voor hem leeft
hem strelen wil met zachte hand
zo glijdt hij weg in dromenland
Olaf Korder
http://www.olafkorder.net
|
|
|
 |
 Poëzie in Carré
Kunst | gedichten
|
24 Februari 2006 | 14:24:40
 |
Net als veertig jaar geleden staan op maandag 27 februari vijfentwintig dichters op het podium van Carré. De avond in 1966 was een mijlpaal in de Nederlandse poëziegeschiedenis: voor het eerst kwamen bijna tweeduizend mensen bijeen om te luisteren naar het optreden van vijfentwintig bekende en minder bekende dichters. Hiermee begon een traditie van poëzieavonden, -nachten en festivals die 40 jaar later nog steeds voortbestaat.
Deelnemende dichters op deze reprise van Dichters in Carré zijn H.H. ter Balkt, Maria Barnas, Pieter Boskma, Anna Enquist, Eva Gerlach, Ingmar Heytze, Esther Jansma, Tjitske Jansen, Gerrit Komrij, Gerrit Kouwenaar, Liesbeth Lagemaat, Astrid Lampe, Tom Lanoye, K. Michel, Neeltje Maria Min, Thomas Möhlmann, Leonard Nolens, Hagar Peeters, Ilja Leonard Pfeijffer, Rob Schouten, Mustafa Stitou, Vrouwkje Tuinman, Hans Verhagen, Simon Vinkenoog en Menno Wigman.
Meer informatie: http://www.poezieincarre.nl/Programma.htm |
|
|
 |
 The Big Gay Read
Boek | boek
|
09 Januari 2006 | 15:17:02
 |
In 2003 werd in de verkiezing van The Big Read de volgende top-10 gekozen:
1. The Lord Of The Rings gekozen, JRR Tolkien
2. Pride and Prejudice, Jane Austen
3. His Dark Materials, Philip Pullman
4. The Hitchhiker's Guide to the Galaxy, Douglas Adams
5. Harry Potter and the Goblet of Fire, JK Rowling
6. To Kill a Mockingbird, Harper Lee
7. Winnie the Pooh, AA Milne
8. Nineteen Eighty-Four, George Orwell
9. The Lion, the Witch and the Wardrobe, CS Lewis
10. Jane Eyre, Charlotte Brontë
zie http://www.bbc.co.uk/arts/bigread/
Onlangs is de verkiezing begonnen van de favoriete lesbische of gay roman. Het winnende boek zal in mei 2006 bekend worden gemaakt op het Queer Up North Festival. The Big Gay Read is een samenwerkingsproject van de openbare bibliotheken van Manchester, Salford en Blackpool, het uitgeefhuis Commonworld en het leesbevorderingsproject Time to Read. Die hebben alvast een lijst met 21 kanshebbers geselecteerd:
* Jake Arnott, The Long Firm
* Amanda Boulter, Around the Houses
* Michael Cunningham, A Home at the End of the World
* Julia Darling, Crocodile Soup
* Stella Duffy, Calender Girl
* Patricia Duncker, Hallucinating Foucualt
* Jeffrey Eugenides, Middlesex
* Patrick Gale, Rough Music
* Patricia Highsmith, Carol
* Alan Hollinghurst, The Line of Beauty
* Jackie Kay, Trumpet
* Armistead Maupin, Tales of the City
* Jamie O'Neill, At Swim, Two Boys
* Dorothy Porter, The Monkey's Mask
* Annie Proulx, Brokeback Mountain
* Jane Rule, Desert of the Heart
* Shyam Selvadurai, Funny Boy
* Colm Toibin, The Story of the Night
* Sarah Waters, Tipping the Velvet
* Jeanette Winterson, Oranges Are Not the Only Fruit
'Lesbische en gay literatuur vervult in de levens van veel mensen een hele
belangrijke rol, zeker in het proces van coming out,' aldus Cathy Bolton van
Commonworld. 'Vaak is het in boeken en films dat mannen en vrouwen een
eerste reflectie vinden van wat ze doormaken.' Met The Big Gay Read hopen de
organisatoren de lezers een ruime variatie van boeken te kunnen aanbieden.
Lees verder op http://www.biggayread.com/
|
|
|
 |
 Publieksprijs voor de beste poëziebundel 2005
Taal/Gedicht | media
|
05 December 2005 | 14:40:23
 |
Na de NS-Publieksprijs voor het beste boek komt er nu ook een publieks-prijs
voor de beste poëziebundel. Initiatiefnemers zijn webloggroep De Contrabas
en online poëziekrant Rottend Staal. De twee gezaghebbende
poëzie-internetsites maken de winnaar op 26 januari, nationale gedichtendag,
bekend. Voor het eerst mag het publiek bepalen wat het de beste Nederlandstalige poëziebundel van het jaar vindt.
De prijs beoogt meer aandacht voor de poëzie, die zij o zo waardig is.
Daarnaast wordt op deze speciale website een uniek en blijvend online
overzicht geboden van alle in 2005 bij reguliere uitgeverijen gepubliceerde
Nederlandse en Vlaamse bundels. Voorts complementeert deze prijs de reeds
bestaande, veelal door vakjury's toegekende, poëzieprijzen. Op de site zijn inmiddels ruim honderd gedichten uit de meedingende bundels gepubliceerd.
De nieuwe prijs wordt ondersteund door een groot aantal uitgevers in
Nederland en België. Streven is alle poëziebundels te laten meedingen die
het afgelopen jaar zijn verschenen. Een inventarisatie heeft tot dusverre
140 kandidaten opgeleverd, inclusief verzamelbundels waarin ook niet eerder
gepubliceerde gedichten zijn opgenomen.
http://decontrabas.typepad.com/publieksprijsbundel2005/
|
|
|
 |
 moslim en homo
Sexualiteit | roze
|
11 September 2005 | 19:48:19
 |
Wie moslim is en homoseksueel heeft het niet gemakkelijk. Vervolgingen,
bizarre vormen van onderdrukking en zelfs executies van homo’s in
Islamitische landen zijn aan de orde van de dag. Maar ook in Nederland
hebben moslimhomo’s (moho’s) het zwaar. Veel jongens en meiden dragen een
groot geheim met zich mee als ze, al dan niet gedwongen, in het
huwelijksbootje stappen. Meestal is daar een lange periode van spanningen,
woordenwisselingen en ruzies thuis aan vooraf gegaan. Maar soms wordt het
te erg en wordt vanuit de thuissituatie of door de familie gedreigd met
fysiek geweld. Vluchten is in veel gevallen de enige oplossing. Nog niet zo gek lang geleden was de straat daarbij het enige alternatief.
Sinds begin dit jaar echter bestaat Veilige Haven. Veilige Haven werkt samen met de Stichting Habibi Ana, het Amsterdams Centrum Buitenlanders, het COC-Amsterdam en de Schorerstichting. Er zijn twee inloopavonden per week voor moho’s die gewoon eens met iemand willen praten. Adres: Sarphatistraat 35 (Schorerstichting), Amsterdam.
Inloop: dinsdag en donderdag tussen 17.00 en 20.00uur
|
|
|
 |
 encyclopedie
roze
|
25 Augustus 2005 | 15:48:48
 |
Uitgeverij Ambo/Anthos publiceert de eerste Nederlandse homo-encyclopedie. De uitgeverij sluit niet uit dat het ook het eerste boek in zijn soort ter wereld is. Vijfentwintig auteurs, vrijwel allemaal zelf homoseksueel, belichten in dit boek de geschiedenis en de cultuur van de mannelijke homoseksualiteit in Nederland. Ze doen dat in 24 hoofdstukken, die onderverdeeld zijn in 1300 lemma's. De hoofdstukken zijn bijvoorbeeld Geschiedenis, Politiek, Wet en recht, Levensbeschouwing, Radio en televisie. De opzet van het boek is gelijk aan die van het eerder uitgegeven Cultureel woordenboek.
|
|
|
 |
 kat
| verhalen
|
05 Augustus 2005 | 09:52:08
 |
Vorige week zag ik af en toe een witte magere kat op mijn balkon. Steeds
rende ze weg als ik te dicht in de buurt kwam. Op een avond zat ze opeens in
mijn flat. We keken elkaar diep in de ogen, toen vloog ze naar buiten. 's
Nachts hoorde ik haar klaaglijk auwen. Op een briefje op het prikbord in de
hal reageerde een getatoeëerde forse jongeman: de poes logeerde bij hun op
nummer 90, of ik wilde waarschuwen als ik haar spotte.
Een paar dagen zag noch hoorde ik de kat, maar vanochtend om half acht
struikelde ik bijna over haar in het trappenhuis. Ze lag op de bovenste
trede van een trap. Ik pakte haar op en ging met haar op mijn linkerarm, tas
in de rechterhand naar nummer 90. Ik belde aan, moest even wachten en zag
door het keukenraam een jonge vrouw (blote benen onder een t-shirt) naar me
kijken. Ik hief de kat omhoog, de vrouw morrelde aan de deur, deed hem open
net toen de kat zich uit mijn greep losbrak en in een wolk haren over de
galerij weg vluchtte.
Jimbo, riep de vrouw, maar de kat verdween al om de hoek. De pink van mijn
linkerhand bloedde behoorlijk, de druppels vielen op de grond. Onder de
kraan houden, zei de vrouw en riep weer Jimbo, Jimbo. Met de pink in mijn
mond ging ik terug naar huis. Twee diepe voren liet het lieve dier achter.
Ik hield mijn hand in het koude hardstromende water en plakte een forse
pleister op de wond. Het jeukt nog een beetje.
|
|
|
 |
 wat
gedichten
|
13 Juli 2005 | 14:43:02
 |
wat moet ik doen,
als ik je elke dag
weer zie
en je niet groeten
kan of mag,
je niet ophoudt
te verschijnen
wat moet ik doen?
moet ik je meenemen
naar de kuilen van bedrog
je met zand overdekken
of je opsluiten in een hok
en steeds gaan kijken
of je nog in leven bent?
er zijn heerlijke martelingen
om je aan bloot te stellen
en vast en zeker inspireer je me
er is de zon
die ongenadig kan schijnen
als ik brandglazen
op je ogen leg
er is de kou
die in je lichaam kruipt
en bij je blijft
je hele leven lang
er is de hitte
die je doet gillen
je hebt een mooie stem
je bent mooi speelgoed
en als ik me verveel
kan ik je uit elkaar halen
om te zien hoe het werkt
Olaf Korder
http://www.olafkorder.net
|
|
|
|
|
|